OAI-PMH is een veelgebruikt protocol, waarmee metadata (bijvoorbeeld van erfgoedcatalogi) op internet beschikbaar kunnen worden gemaakt voor periodieke, incrementele downloads. Die metadata worden daartoe minimaal gepubliceerd volgens het standaard Dublin Core formaat. Dat betekent dat, in veel gevallen, dataconversie ter plekke noodzakelijk is voor er ‘geharvest’ kan worden.

Meerdere CATCHPlus deelprojecten werken op catalogusdata. De invoering van OAI en harvesting zorgt ervoor, dat de producten van deze projecten op een gestandaardiseerde manier op catalogusdata van verschillende instellingen kunnen werken. Ook hoeft men geen problemen op de lossen met betrekking tot data die verspreid is over verschillende locaties op het web.

Binnen CATCHPlus is een programma van eisen opgesteld waaraan OAI implementaties moeten voldoen. Deze eisen worden in twee fasen geïmplementeerd.

In de eerste fase worden metadata volgens de Dublin Core standaard beschikbaar gemaakt voor en getest bij vier/4 CATCHPlus erfgoedinstellingen (het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid, het Rijksmuseum Amsterdam, Naturalis en de Koninklijke Bibliotheek).

In de tweede fase worden metadata volgens standaardformaten beschikbaar gemaakt. Daarbij staat behoud van informatie voorop. Daarnaast wordt, waar dat aan de orde en zinvol is, de instellingsspecifieke metadata beschrijving rechtstreeks aangeboden. Verder wordt tijdens deze fase de ondersteuning van persistente identifiers gerealiseerd. Ten slotte wordt het beheer overgedragen aan de lokale organisaties.